Bulut güvenliği. AWS, Azure, GCP, Kubernetes, container ve cloud AI servisleri.
Dependency confusion, bir kuruluşun özel (private) paket isimlerini bilen bir saldırganın aynı ismi yüksek sürüm numarasıyla public registry'ye (npm, PyPI, RubyGems) yüklemesiyle paket yöneticisinin kötü niyetli sürümü çözümlemesidir. Alex Birsan 2021'de bu teknikle Apple, Microsoft, PayPal dahil 35+ şirkete sızarak 130.000 dolardan fazla ödül kazandı; PyTorch ise Aralık 2022'de aynı sınıf saldırıya maruz kaldı. Savunma tek bir yapılandırma değil, scoped namespace, isim rezervasyonu, lockfile+hash, tek-kaynak registry ve SCA'dan oluşan katmanlı bir modeldir.
Kubernetes'te cluster ele geçirmenin baskın yolu bir CVE değil, yanlış yapılandırmadır: aşırı izinli RBAC, privileged/hostPath pod'ları, açık kubelet ve etcd servisleri ve ağ segmentasyonu eksikliği. Bu yazı tek bir container'dan node'a, oradan tüm cluster'a uzanan saldırı zincirini adım adım gösterir; ardından Pod Security Standards, least-privilege RBAC, seccomp/AppArmor ve default-deny NetworkPolicy ile bu zinciri hangi noktada kırabileceğinizi kanıtlarıyla ele alır.
AWS Fargate gibi sunucusuz konteyner ortamları, geleneksel host tabanlı güvenlik ajanlarının kullanılamaması nedeniyle çalışma zamanında (runtime) ciddi görünürlük kayıplarına yol açmaktadır. Bu yazıda, Fargate üzerindeki konteyner kaçışları ve ters bağlantı gibi tehditleri GuardDuty Runtime Monitoring ile nasıl tespit edebileceğimizi ve EventBridge ile Lambda kullanarak sıfır gecikmeli otomatize olay müdahale (Incident Response) mimarisini nasıl inşa edeceğimizi detaylandırıyoruz.
Geleneksel ağ güvenliği yerini "Sıfır Güven" (Zero Trust) ve kimlik tabanlı güvenliğe bırakıyor. Bu yazıda, AWS IAM üzerindeki yanlış yapılandırmaları, saldırganların yetki yükseltme (privilege escalation) için kullandığı senaryoları ve hibrit bulutlardaki yatay geçiş risklerini inceleyip; Service Control Policies (SCP) ve IaC statik analiz araçlarıyla ortamı nasıl sıkılaştırabileceğimizi (hardening) teknik bir dille ele alıyoruz.
